Petroniusz budzi się w południe, zmęczony ucztą Nerona, na której spędził całą noc. Dzień zaczyna od zabiegów kosmetycznych. Odwiedza go Marek Winicjusz, jego siostrzeniec. Z początku rozmawiają o krainach, które Winicjusz poznał podczas ostatniej wojny, jednak młodzieniec w końcu wyznaje, że zakochał się. Nie zdradza imienia swej wybranki, bowiem rozmowę mężczyzn przerywają epilatorowie. Winicjusz i Petroniusz nie powracają do tego tematu i rozmowa dotyczy rządów Nerona, które doprowadziły do upadku sztuki poezji. Odkąd Neron zaczął parać się pisarstwem, żaden artysta nie śmie stworzyć dzieła lepszego od niego, bowiem mógłby ściągnąć na siebie gniew Cezara. W pewnym momencie tory rozmowy kierują się na osobę Aulusa Placjusza, wtedy Winicjusz wyznaje, że właśnie w jego domu poznał dziewczynę, która zawładnęła jego sercem. Jest to piękna córka wodza plemienia Ligów, nosząca imię Kallina, jednak wszyscy nazywają ją Ligią. Została powierzona Aulusowi i jego żonie, Pomponii Grecynie, którzy mieli ją nadzorować, jednak wychowali ją jak własną córkę.
Marek pragnie zdobyć Ligię i jest zdecydowany zrobić to w dowolny sposób. Zawsze osiąga swoje cele. Winicjuszowi przypomina się, że kiedy przebywał w świątyni Mopsusa podczas powrotu z Azji, spędził tam noc, i podczas snu otrzymał przepowiednię, która głosiła, że miłość diametralnie odmieni jego życie. Petroniusz postanawia pomóc siostrzeńcowi w zdobyciu ukochanej i obiecuje przekonać Aulusa, by powierzyć Ligię Markowi. Po skończonej rozmowie obaj odchodzą do tricinium. Niewolnica Petroniusza, Eunice, zostaje sama w unctuarium i potajemnie całuje posąg swego pana.
Petroniusz udał się w odwiedziny do Aulusa Placjusza. Nie pokonuje swej drogi pieszo - podróżuje w lektyce, którą noszą murzyńscy niewolnicy, a lud rzymski oklaskuje ulubionego patrycjusza. Zaskarbił sobie sympatię gawiedzi broniąc niewolników prefekta Pedaniusza Sekunda. Jeden z nich zabił prefekta, za co wszyscy niewolnicy mieli zostać skazani na śmierć. Petroniusza nie obchodziło uwielbienie tłumów i nie zwracał uwagi na lud. Podczas drogi Winicjusz opowiada wujowi o ukochanej. Przypomina sobie, że gdy rozmawiała z nim, na piasku kreśliła znak przypominający rybę. Lektyka zatrzymuje się przy księgarni, w której Petroniusz kupuje własne dzieło - "Satyricon". Wydał je anonimowo, ponieważ Neron mógłby chcieć uśmiercić autora lepszego od siebie. Petroniusz ofiarowuje księgę Winicjuszowi.
Lektyka dociera do domu Aulusa i Pomponii. Aulus Placjusz jest zaskoczony ich przybyciem, więc Petroniusz jako powód wizyty podaje chęć podziękowania za opiekę, jaką otoczyli Winicjusza. Dociera do nich śmiech Ligii i synka pana domu, małego Aulusa, którzy bawili się piłką. Petroniusz został w tricinium z Pomponią Grecyną, do której z niewiadomych powodów żywił ogromny szacunek. Winicjusz, Ligia i chłopiec poszli na spacer po ogrodzie. Trójka przysiadła na ławce, ale mały i energiczny chłopiec po chwili odbiegł, by pobawić się nad stawem. Winicjusz zaczął rozmawiać z dziewczyną i używając pięknych słów opowiadał o swoich uczuciach do niej. Ligia była niewinną i prostolinijną dziewczyną, nie rozumiała słów patrycjusza, jednak odkryła, że także żywi do niego ciepłe uczucia. Po chwili nadszedł Aulus i przerwał ich rozmowę.
Petroniusz rozmawia z Pomponią. Obserwują piękny zachód słońca. Petroniusz zachwyca się spokojem, jaki panuje w posiadłości Aulusa i jego żony. Mówi, że świat, w którym żyją, jest odmienny od tego, w którym żyje on, a którym włada Neron. Pomponia odpowiada, że Neron nie włada światem, a robi to sprawiedliwy i wszechmocny Bóg. Petroniusz jest zaskoczony tym wyznaniem.
Po opuszczeniu domu Aulusa i Pomponii Winicjusz rozmawia z Petroniuszem, który wspomina słowa Pomponii i dziwi się jej zachowaniu. Kobieta jest w żałobie po zmarłej córce, Julii, a przecież jeżeli Bóg, w którego wierzy, jest sprawiedliwy, to i śmierć córki miała jakiś cel. Jego zdaniem Pomponia obraża swego Boga przez swoją żałobę. Mówi też, że nie mógł porozmawiać z Aulusem i jego żoną o Ligii, ponieważ z pewnością sprzeciwiliby się związkowi jej i Winicjusza. Sprzeciwił się też pomysłowi siostrzeńca, by ożenić sie z dziewczyną. Obaj, rozmyślając, pojechali do kochanki Petroniusza, Chryzotermis. Na miejscu Petroniusz miał już pomysł na zdobycie dziewczyny.
Petroniusz następnego dnia odwiedza Cezara i odbywa z nim potajemnie rozmowę, w efekcie której po trzech dniach do Aulusa wysłano żołnierzy, którzy przynieśli rozkaz Nerona. Wedle jego rozporządzenia Ligia miała przenieść się na dwór cesarski. Opiekunowie dziewczyny byli zrozpaczeni, ale nie mieli innego wyboru - musieli ją odesłać, ale razem z nią posłali Ursusa, silnego i rosłego niewolnika, sługę jej zmarłej matki. Polecili mu opiekować się nową panią. Wysłali z nią także zaufaną służbę pod pozorem orszaku Ligii, która wciąż miała status zakładniczki.
Zrozpaczeni opiekunowie wiedzieli, że rozkaz Cezara powstał najprawdopodobniej za sprawą Petroniusza, który chciał zdobyć dziewczynę, by uczynić z niej kochankę dla siebie lub swego siostrzeńca. Aulus postanowił przekonać Cezara do zmiany jego rozporządzenia, ale nie udzielono mu audiencji. Próbował poprosić o pomoc Senekę, ale filozof dawno popadł w niełaskę i nie mógł wstawić się u Cezara. Polecił Aulusowi, by nie próbował nakłaniać Nerona do zmiany zdania, bo może on zadziałać na przekór opiekunowi Ligii. Powiedział tez, że Aulus może zawstydzić Petroniusza, mówiąc mu, że to, czego dokonał, było godne wyzwoleńca.
Aulus idzie odwiedzić Petroniusza, jednak nie zastaje go. Obecny w jego domu jest Marek Winicjusz. Aulus mówi mu o przeniesieniu dziewczyny do pałacu, na co Marek wyraża szczere zaskoczenie, więc opiekun przekonuje się, że młodzieniec jest niewinny. Winicjusz obiecuje, że albo wyzwoli dziewczynę z rąk Nerona, albo ją pomści. Aulus cieszy się tym oświadczeniem i odchodzi, jednak w domu otrzymuje list, w którym patrycjusz pisze, że nie będzie sprzeciwiał się woli władcy.
Kiedy Petroniusz wraca do domu, zastaje swego siostrzeńca zagniewanego. Młodzieniec robi czyni wujowi wyrzuty, jednak on tłumaczy, że faktycznie Ligię porwano pod wpływem rady Petroniusza, ale Neron przyrzekł, że dziewczynę odda Winicjuszowi. Ligia musi zostać na dworze cesarskim przez jakiś czas, by zachować pozory. Opiekować się nią będzie Akte, dawna kochanka Cezara. Petroniusz zapewnił, że Neron nie będzie zainteresowany dziewczyną, ponieważ wmówił mu, że jest ona nieodpowiednia dla tak wielkiego człowieka. Następnego dnia Cezar wyprawi ucztę, na której Ligię posadzą obok Marka. Petroniusz radzi siostrzeńcowi, by napisał list do Aulusa i zapowiedział lojalność Neronowi.
Akte przygotowuje Ligię do uczty. Pomaga się jej ubrać i namaszcza ciało dziewczyny pachnidłami. Radzi Ligii, by nie sprzeciwiała się woli Cezara, ponieważ może ściągnąć na siebie jego gniew. Zapewnia ją, że władca nie jest zainteresowany jej wdziękami. Ligia udaje się na ucztę, czuje się zagubiona, ponieważ nigdy w życiu nie uczestniczyła w takowej. Obok niej siada Winicjusz. Rozmawiając z nią wyznaje jej swoją miłość, co wzbudza w dziewczynie nieznane dotąd uczucia. Neron przygląda się pięknej zakładniczce, ale Petroniusz przekonuje go, że Ligia jest za wąska w biodrach. Patrycjusz namawia władcę, by zaszczycił zebranych swoim talentem. Neron z początku odmawia, w końcu jednak zgadza się. Każe przyprowadzić Poppeę, by także mogła zachwycić się pieśnią Cezara. Ligia obserwuje żonę władcy, robi ona na niej wielkie wrażenie swą urodą. Dotychczas słyszała tylko o Poppei, że jest najokrutniejszą kobietą w Rzymie.
Neron śpiewa, a gdy kończy, ludzie zasypują go pochlebstwami. Dla władcy liczy się tylko opinia Petroniusza. Ludzie oddają się pijaństwu i swawoli. Neron pod wpływem wypitego wina zaczyna widzieć ducha zmarłej matki - sam skazał ją na śmierć. Winicjusz jest pijany i zaczyna całować Ligię. Akte próbuje wyzwolić dziewczynę z rąk patrycjusza, w końcu pomaga jej Ursus. Zanosi swą panią do komnat Akte i razem obmyślają plan ucieczki Ligii, która już wie, że z rozkazu Nerona ma zostać kochanką Winicjusza. Dziewczyna pragnie powrócić do domu swoich przybranych rodziców, ale rozumie, że doprowadzi to do ich zguby. Ursus ustala z Ligią, że kiedy będą ją następnego wieczora prowadzić do domu Winicjusza, odbije ją z rąk nieprzyjaciół.
Akte nocą rozmawia z Ligią, mówi jej, że może udałoby się przekonać Winicjusza, by poślubił dziewczynę. Chce iść do patrycjusza i spróbować przekonać go do tego, ale Ligia prosi, by tego nie robiła. Jest zdecydowana na ucieczkę. Przechadzając się po ogrodzie spotkały Poppeę, która jest ciekawa, kim jest Ligia. Dziewczyna błaga żonę Cezara, by wstawiła się u męża w jej sprawie.
Następnego dnia po Ligię przybył wyzwoleniec z domu Winicjusza, Atacyn. Dziewczyna pożegnała się ze swą opiekunką z domu cesarskiego i udała się w drogę. Ursus z grupą chrześcijan napadają na orszak dziewczyny i uprowadzają ją. Wieść ta dociera do domu Winicjusza, w którym specjalnie z okazji przybycia dziewczyny uszykowano ucztę. Patrycjusz wpada w nieopanowany gniew i każe swoich niewolników.
Marek idzie do pałacu Cezara, ponieważ myśli, że to on kazał porwać Ligię. Na miejscu dowiaduje się, że córka władcy ciężko zachorowała, w związku z czym nie udziela on nikomu audiencji. Poszedł do Akte, od której usłyszał, że Ligia sama chciała uciec od Winicjusza i pomogli jej w tym chrześcijanie. Patrycjusz chce rozkazać poszukiwania dziewczyny, ale Akte tłumaczy mu, że jeżeli tego dokona, ściągnie na Ligię śmierć. Powiedziała tez, że Poppea oskarżyła ją o rzucenie uroku na jej dziecko i jeżeli córeczka władcy umrze, Ligia zostanie skazana. Mówi Winicjuszowi, by poszukiwał dziewczyny, bo ona kocha go, ale nie chce być wyłącznie jego kochanką. W pałacu zjawia się Pomponia Grecyna i prosi Boga, by wybaczył Winicjuszowi krzywdę, jaką uczynił Ligii i jej opiekunom. Przed pałacem zgromadził się tłum, oczekujący wieści o córce władcy. Wśród nich był Petroniusz. Marek rozmawia z nim i z jego rady każe obstawić bramy, bowiem Ligia na pewno nie zdążyła jeszcze uciec z Rzymu.
Petroniusz pragnie pocieszyć Winicjusza i chce ofiarować mu swą ulubioną niewolnicę Eunice. Dziewczyna błaga swego pana, by tego nie czynił, Petroniusz każe ją za nieposłuszeństwo. Siostrzeniec nie może zapomnieć o ukochanej i wyrusza na poszukiwania jej. Petroniusza zastanawia zachowanie Eunice, pyta swoich ludzi o nią i dowiaduje się, że wbrew temu, co mówiła, nie ma w jego domu żadnego kochanka. Eunice zna kogoś, kto może odnaleźć Ligię - jest to Chilon Chilonides, który zostaje wezwany i przybywa następnego dnia do Petroniusza. Patrycjusz rozmawiając z nim wypytuje o jego życie oraz o Eunice. Chilon rozpoznaje symbol ryby, który narysowała Ligia na piasku i podejmuje się zadania znalezienia dziewczyny za odpowiednią opłatą.
Augusta, córka Cezara, umiera. Neron zarzuca Petroniuszowi, że przyczynił się do śmierci jego córki, ponieważ to on sprowadził Ligię. Patrycjusz przekonuje władcę, że nie jest niczemu winien ani on, ani Ligia, ani Aulusowie, i radzi, by napisał o zmarłej córce hymn. Petroniusz jedzie z dworem Nerona do Ancjum, pisuje listy do Winicjusza, by wiedzieć, jak idą mu poszukiwania. Kolejne 6 rozdziałów to listy Winicjusza i Petroniusza.
Aby dowiedzieć się, gdzie przebywa Ligia, Chilon Chilonides przenika środowisko rzymskich chrześcijan. Wspiera ich finansowo (z pieniędzy Winicjusza),...
Quo vadis - streszczenie
Autor: Streszczenia.pl
Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Streszczenia.pl
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Streszczenia.pl
Wyślij SMS o treści: koddtekst na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT