Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Quo vadis - streszczenie

jest zaskoczony tym wyznaniem.

Po opuszczeniu domu Aulusa i Pomponii Winicjusz rozmawia z Petroniuszem, który wspomina słowa Pomponii i dziwi się jej zachowaniu. Kobieta jest w żałobie po zmarłej córce, Julii, a przecież jeżeli Bóg, w którego wierzy, jest sprawiedliwy, to i śmierć córki miała jakiś cel. Jego zdaniem Pomponia obraża swego Boga przez swoją żałobę. Mówi też, że nie mógł porozmawiać z Aulusem i jego żoną o Ligii, ponieważ z pewnością sprzeciwiliby się związkowi jej i Winicjusza. Sprzeciwił się też pomysłowi siostrzeńca, by ożenić sie z dziewczyną. Obaj, rozmyślając, pojechali do kochanki Petroniusza, Chryzotermis. Na miejscu Petroniusz miał już pomysł na zdobycie dziewczyny.

Petroniusz następnego dnia odwiedza Cezara i odbywa z nim potajemnie rozmowę, w efekcie której po trzech dniach do Aulusa wysłano żołnierzy, którzy przynieśli rozkaz Nerona. Wedle jego rozporządzenia Ligia miała przenieść się na dwór cesarski. Opiekunowie dziewczyny byli zrozpaczeni, ale nie mieli innego wyboru - musieli ją odesłać, ale razem z nią posłali Ursusa, silnego i rosłego niewolnika, sługę jej zmarłej matki. Polecili mu opiekować się nową panią. Wysłali z nią także zaufaną służbę pod pozorem orszaku Ligii, która wciąż miała status zakładniczki.

Zrozpaczeni opiekunowie wiedzieli, że rozkaz Cezara powstał najprawdopodobniej za sprawą Petroniusza, który chciał zdobyć dziewczynę, by uczynić z niej kochankę dla siebie lub swego siostrzeńca. Aulus postanowił przekonać Cezara do zmiany jego rozporządzenia, ale nie udzielono mu audiencji. Próbował poprosić o pomoc Senekę, ale filozof dawno popadł w niełaskę i nie mógł wstawić się u Cezara. Polecił Aulusowi, by nie próbował nakłaniać Nerona do zmiany zdania, bo może on zadziałać na przekór opiekunowi Ligii. Powiedział tez, że Aulus może